Notification

अपने लेख प्रकाशित करने के लिए यहाँ क्लिक करें!

mera ekk sufna part 10-मनदीप-सिंह

scene.no 50 [ ਰੋਡ ਤੇ ] evening
ਰਿੰਕੂ ਆਵਦੇ ਘਰ ਜਾਹ ਰਿਆ , ਰੀਤੂ ਅਗੇ ਰਿੰਕੂ ਨੂੰ ਆਵਦੇ ਦਿਲ ਦੀ ਗੱਲ ਦਸਣ ਵਾਸਤੇ ਵੇਟ ਕਰ ਰਹੀ ਆ ,
ਰਿੰਕੂ ਰੀਤੂ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਤੇ ਆਵਦੀ ਬਾਈਕ ਰੋਕਦਾ , ਰੀਤੂ ਬਾਈਕ ਕੋਲ ਜਾਕੇ ਕਹਿੰਦੀ —
ਰਿੰਕੂ ਮੈਨੂੰ ਤੂੰ ਮਾਫ ਕਰਤਾ ਨਾਂ ,,
ਰਿੰਕੂ —
ਬੱਸ ਏਨੀਂ ਗੱਲ ਪੁੱਛਣ ਵਾਸਤੇ ਰੋਕਿਆ ਸੀ ,,
ਰੀਤੂ —
ਨਹੀਂ ਇੱਕ ਗੱਲ ਹੋਰ ਵੀ ਹੈ ,,
ਰਿੰਕੂ ਬਾਈਕ ਤੋਂ ਊਤਰ ਕੇ ਕਹਿੰਦਾ —

, ਮੈਂ ਉਹ ਬੰਦਾ ਨੀ ਜਿਹੜੇ ਮਾਫੀ ਪੈਰ ਫੜਾਹਕੇ ਦਿੰਦਿਆ ,ਮਾਫੀ ਅਲੀ ਛੱਡ , ਹੋਰ ਦੱਸ ਕੀ ਗੱਲ ਹੈ ,,
ਰੀਤੂ —
ਰਿੰਕੂ ਤੂੰ ਮਾਫ ਕਰਤਾ ਤਾਂ ਮੈਂ ਵੀ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਜਿੰਦਗੀ ਕੱਟਣ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਬੈਠੀਆਂ , ਤੈਨੂੰ ਕੀਵੇਂ ਲੱਗਦਾ ,,
ਰਿੰਕੂ —
ਰੀਤੂ ਤੂੰ ਫੇਰ ਓਹੀ ਗੱਲਾਂ ਤੇ ਆਹ ਗਈ ,ਨਾਲੇ ਇਹਨਾਂ ਗੱਲਾਂ ਵਾਸਤੇ ਮੈਨੂੰ ਨਾਂ ਰੋਕੀਂ , ਬਾਕੀ ਤੇਰੇ ਵਾਰੇ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਕੋਈ
ਗੁੱਸਾ ਨਹੀਂ ,,
ਰੀਤੂ ਆਵਦੀ ਗੱਡੀ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਕੇ ਕਹਿੰਦੀ —
ਹੋਣ ਮੈਂ ਕੁੱਛ ਨੀਂ ਸੁਣਨਾਂ , ਮੈਂ ਮੇਰੇ ਪਾਪਾ ਨੂੰ ਤੇਰੇ ਘਰ ਭੇਜਦੀਆਂ ,ਆਪਣੇਂ ਰਿਸਤੇ ਵਾਸਤੇ ,,
ਤੇ ਗੱਡੀ ਸਟਾਰਟ ਕਰਕੇ ਚਲੀ ਜਾਂਦੀ ਆ , ਰਿੰਕੂ ਵੀ ਆਵਦੇ ਬੁਲਟ ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਕਹਿੰਦਾ —
ਸਬਰ ਦਾ ਫੱਲ ਤਾਂ ਮਿਲਦਾ , ਪਰ ਪਤਾ ਨੀਂ ਕਉੜਾ ਹੋਊ , ਕੇ ਮੀਠਾ ,,
ਤੇ ਰਿੰਕੂ ਵੀ ਚੱਲਾ ਜਾਂਦਾ |

scene.no. 51 [ ਰਿੰਕੂ ਦਾ ਘਰ ] [ Int ] evening time 5: 00 pm
ਰਿੰਕੂ ਹਾਲ ਵਿਚ ਬੈਠਾ ਸੋਚ ਰਿਆ , ਸ਼ਿੰਗਾਰਾ ਕਮੀਜ [ ਕੁੜਤਾ ] ਪਾਹ ਰਿਆ ਹਰਨੇਕ ਵੀ ਨਾਲ ਹੀ ਮੰਜੇ ਤੇ ਬੈਠਾ
ਸ਼ਿੰਗਾਰਾ ਵੇਖ ਕੇ ਕਹਿੰਦਾ –
ਕਿਵੇਂ ਮੂੰਹ ਲਟਕਾਇਆ , ਕੇ ਕੱਲ ਫੇਰ ਕੋਲੇਜ ਲਹਕੇ ਜਾਂਣਗੇ ,,
ਰਿੰਕੂ ਇੱਕ ਦੰਮ ਕਹਿੰਦਾ —
ਉਹ ਗੱਲ ਨੀਂ ਯਾਰ , ਇੱਕ ਕੁੜੀ ਦੇ ਮਾਂ – ਪਿਓ ਥੋਡੇ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਰੀਸ਼ਤੇ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਨ ਆਉਣਗੇ ,,
ਸ਼ਿੰਗਾਰਾ —
ਮਾੜਾ ਕੀਆ ਮੈਂ ਹੋਣ ਤਿਆਰੀਆਂ ਕਰਵਾ ਦਿਨਾਂ ,,
ਰਿੰਕੂ —
ਪਰ ਮੈਂ ਉਸ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਨੀਂ ਕਰਵਾਉਣਾ ,,
ਹਰਨੇਕ ਕਹਿੰਦਾ —
ਸ਼ਿੰਗਾਰਿਆ ਮੈਨੂੰ ਖੂੰਡਾ ਫੜਾਈਂ , ਮੰਨਦਾ ਕੇ ਨਹੀਂ
ਰਿੰਕੂ ਇੱਕ ਦੰਮ ਕਹਿੰਦਾ —
ਜਦੋਂ- ਕਦੋਂ ਫੜਾਈਂ ਖੂੰਡਾ , ਬੜਾ A.K 47 ਆ , ਬੰਦੇ ਦੀ ਕੋਈ ਮਜਬੂਰੀ ਵੀ ਹੂੰਦੀ ਆ ,,
ਸ਼ਿੰਗਾਰ
ਕਰਲੋ ਗੱਲ ਸਾਹਾ ਨਿਕਲਿਆ ਕੁੱਤੀ ਮਤਾਈ ,ਅੰਨਜੋਤ ਨੂੰ ਕਹਕੇ ਵੇਖੋ ਹੋਂਣ ਤਿਆਰ ਹੋਜੂਗਾ , ਤੈਨੂੰ ਪਤਾ
ਨੀ ਕਿਹੜੀ ਮਜਬੂਰੀ ਨੇਂ ਦੱਬ ਰੱਖਿਆ ,,
ਹਰਨੇਕ —
ਕਿਹੜੀ ਮਜਬੂਰੀਆ ! ਮੇਰੀ ਨੀਂ ਕੁੜਮਨੀਂ ਨਾਲ ਮਿਲਣੀਂ ਹੋਣ ਦੇਣੀਂ ,,
ਅੰਨਜੋਤ ਅੰਦਰੋਂ ਆਕੇ ਸ਼ਿੰਗਾਰੇ ਦੇ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਕਹਿੰਦਾ —
ਤੂਸੀਂ ਮੇਰਾ ਵਿਆਹ ਕਰਦੋ , ਮੈਂ ਤਾਂ ਕੁੜੀ ਵੀ ਵੇਖ ਰੱਖੀਆ, ਨਾਲੇ ਮੈਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਏਹਦਾ ਵੀ ਮੰਨ ਬਣਜੂ ,,
ਸ਼ਿੰਗਾਰਾ ਅੰਨਜੋਤ ਦੇ ਜੁੱਤੀ ਮਾਰਕੇ ਕਹਿੰਦਾ —
ਖੜਜਾ ਮੈਂ ਕਰਵਾਉਨਾਂ ਤੇਰੇ ਨੰਦ , ਕਿੱਡੀ ਅੱਗ ਲੱਗੀਆ ,,
ਅੰਨਜੋਤ ਅੰਦਰ ਭੱਜ ਜਾਂਦਾ , ਸ਼ਿੰਗਾਰਾ ਹੱਥ ਵਿੱਚੋ ਜੁੱਤੀ ਸਿੱਟ ਕੇ ਰਿੰਕੂ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ —
ਤੂੰ ਵੀ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਕੰਨ ਖੋਲ ਕੇ ਸੁਣ ਲੈ , ਵਿਆਹ ਤਾਂ ਤੈਨੂੰ ਕਰਵਾਉਣਾ ਪਊਗਾ ,,
ਰਿੰਕੂ —
ਮੈਂ ਤਾਂ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਨੀਂ , ਦਾਦੇ ਨੂੰ ਝਵਾਰਾ ਲਵਾ ਦਿਓ ,,
ਤੇ ਰਿੰਕੂ ਖੜਾ ਹੋਕੇ ਅੰਦਰ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ
scene.no. 52 [ ਨਵਦੀਪ ਦਾ ਘਰ, Int , night
ਨਵਦੀਪ ਆਵਦੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਬੈਠੀ ਹੋਸਪੀਟਲ ਦੀਆਂ ਯਾਦਾਂ ਨੂੰ ਤਾਜਾ ਕਰ ਰਹੀ ਆ , ਅਚਾਨਕ ਜਗਤਾਰ ਆਓਂਦਾ
ਨਵਦੀਪ ਵੀ ਉੱਠ ਕੇ ਬੈਠ ਜਾਂਦੀ ਆ , ਜਗਤਾਰ ਨਵਦੀਪ ਕੋਲ ਬੈਠਦਾ ਤੇ ਕਹਿੰਦਾ —
ਪੁੱਤਰ ਜੀ ਹੋਣ ਦੱਸੋ ਕਿਵੇਂ ਲੱਗਿਆ ਮਾਹੋਲ , ਤੇਰੀ ਮੰਮੀ ਦਾ ਤੈਨੂੰ ਪਤਾ ਹੀਆ ,,
ਨਵਦੀਪ —
ਬੀਊਟੀਫੁਲ , ਮੇਰਾ ਤਾਂ ਮੰਨ ਕਰਦਾ , ਸਦਾਂ ਵਾਸਤੇ ਇਥੇ ਹੀ ਰਹਿਣਾਂ ਚਾਹੀਦਾ ,,
ਜਗਤਾਰ —
ਮੈਂ ਤਾਂ ਆਪ ਏਹੀ ਸੋਚਿਆ , ਪਰ ਤੇਰੀ ਮੰਮੀ ਨੀਂ ਪੱਟੀ ਬੰਨਣ ਦਿੰਦੀ ,,
ਨਵਦੀਪ —
ਨਹੀਂ ਪਾਪਾ ਤੁਸੀਂ ਮੰਮੀ ਨੂੰ ਰਾਜੀ ਕਰੋ , ਮੈਂ ਨੀਂ ਵਾਪਿਸ ਜਾਣਾਂ ,,
ਜਗਤਾਰ —
ਪੁੱਤਰ ਆਪਾਂ ਕੀਤੇ ਹੋਰ ਟੂਰ ਮਾਰਲੀਏ , ਕੱਲ ਤੂੰ ਕੋਲੇਜ ਨਾਂ ਜਾਈਂ ,,
ਨਵੜਦੀਪ —
ਪਾਪਾ ਮੈਨੂੰ ਕੋਲੇਜ ਦੇ ਸਟੂਡੈਂਟਸ ਨਾਲ ਗੱਲਾਂ ਕਰਕੇ ਪੰਜਾਬ ਵਾਰੇ ਸਬੱ ਪਤਾ ਲੱਗ ਗਿਆ , ਮੈਂ ਕੀਤੇ ਨੀਂ ਘੁੰਮਣਾ ,
ਮੈਂ ਤਾਂ ਕੋਲੇਜ ਹੀ ਜਾਊਂਗੀ ,,
ਰਾਣੀ ਵੀ ਗੱਲ ਸੁਣਕੇ ਅੰਦਰ ਆਕੇ ਕਹਿੰਦੀ —
ਕੀਤੇ ਨੀਂ ਜਾਣਾਂ , ਕੀ ਧਰਿਆ ਕੋਲੇਜ , ਕੀਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਜਾਇਆ ,,
ਨਵਦੀਪ —
ਚਲੋ ਮੰਮੀ ਕੱਲ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਜਾਣਦਿਓ , ਮੈਂ ਮੇਰੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਕੇ ਆਊਂਗੀ ,,
ਮੰਮੀ —
ਠੀਕ ਹੈ , ਪਰ ਪਰਸੋਂ ਦੇਖਣਾਂ ਜਿਹੜਾ ਦੇਖੋ ਤੇ ਤਿਆਰੀ ਕਰੋ ,,
scene.no. 53 [ ਕਾਲੇਜ ਵਿੱਚ , Ext , day
ਰਿੰਕੂ ਏਧਰ ਓਦਰ ਦੇਖਦਾ ਕੋਲੇਜ ਦੇ ਗੇਟ ਦੇ ਅੰਦਰ ਜਾ ਰਿਆ , ਰਿੰਕੂ ਨੂੰ ਰਾਜਵੀਰ ਮਿਲਦਾ |
ਰਿੰਕੂ —
ਕਿਵੇਂ ਰਾਜਵੀਰ ,,
ਰਾਜਵੀਰ —
ਠੀਕ ! ਯਾਰ ਤੂੰ ਅਨੂੰ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ ,,
ਰਿੰਕੂ —
ਕਮਾਲ ਹੈ ਮੈਂ ਤਾਂ ਆਪ ਅਨੂੰ ਵਾਰੇ ਪੁੱਛਦਾ ਸੀ ,,
ਰਾਜਵੀਰ —
ਵੀਰੇ ਏ ਗੱਲ ਗਲਤ ਹੈ ਯਾਰ , ਅਨੂੰ ਨੂੰ ਤੂੰ ਕਿਉਂ ਭਾਲਦਾਂ , ਕੀ ਮਤਲਬ ਯਾਰ ਤੇਰਾ ,,
ਰਿੰਕੂ —
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਧਓਣ ਚ ਮਾਰੂੰ , ਮੈਂ ਨਵਦੀਪ ਵਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰਨੀਆਂ ,,
ਰਾਜਵੀਰ —
ਅੱਛਾ – ਅੱਛਾ ਉਹ ਕੁੜੀ ਤਾਂ ਵਾਕੇ ਹੀ ਤੈਨੂੰ ਬੜਾ ਪਸੰਦ ਕਰਦੀਆ , ਭੋਲਾ ਜਾਹ ਚੇਹਰਾ , ਸੀਧਾ ਜਾਹ ਰਹਿਣ – ਬੈਣੰ ,,
ਅਚਾਨਕ ਰਿੰਕੂ ਨੂੰ ਅਨੂੰ ਵੀ ਨਜਰ ਆਹ ਜਾਂਦੀਆ , ਵੇਖ ਕੇ ਰਾਜਵੀਰ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ —
ਲਹ ਰਾਜਵੀਰ ਅਨੂੰ ਵੀ ਆਹ ਗਈ , ਤੂੰ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੰਨਟੀਨ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ,,
ਰਿੰਕੂ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ |
ਤੇ ਰਾਜਵੀਰ ਅਨੂੰ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ , ਨਵਦੀਪ , ਅਨੂੰ ਦੋਨੋਂ ਹੈ ,
ਰਾਜਵੀਰ ਅਨੂੰ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ —
ਰੁੱਕ ! ਅਨੂੰ ਅੱਜ ਤਾਂ ਰਿੰਕੂ ਵੀਰੇ ਨੇਂ ਨਵਦੀਪ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਵਾਸਤੇ ਆਪ[ ਮੈਨੂੰ ਕਿਆ ,,
ਨਵਦੀਪ ਖੁਸ਼ ਹੈ , ਅਨੂੰ ਕਹਿੰਦੀ —
ਓਹ ਰੀਅਲੀ ਰਾਜਵੀਰ , ਵੇਖੀਂ ਕੀਤੇ ਬੇਜਤੀ ਨਾਂ ਕਰਵਾ ਦੀ , ਰਿੰਕੂ ਤਾਂ ਕਰਦਾ ਵੀ ਬੜੀ ਸੋਣੀਆਂ ,,
ਰਾਜਵੀਰ —
ਇੱਕ ਤਾਂ ਥੋਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ਼ ਦਵਾਉਣ ਵਾਸਤੇ ਰੱਬ ਨੂੰ ਸਦਣਾਂ ਪੈਂਦਾ , ਚਲੋ ਤਾਂ ਸਰੀ ,,
scene.no. 54 [ ਕੰਨਟੀਨ , Int , day
ਰਿੰਕੂ ਬੈਠਾ ਫੋਨ ਤੇ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਆ , ਤੇ ਨਵਦੀਪ, ਅਨੂੰ , ਰਾਜਵੀਰ ,ਆਕੇ ਕੋਲ ਬੈਠ ਜਾਂਦਿਆ , ਰਿੰਕੂ ਫੋਂਨ ਕੱਟ ਕੇ
ਜੇਬ ਵਿੱਚ ਪਾਕੇ ਕਹਿੰਦਾ —
ਨਵਦੀਪ ਜੀ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਮਾਮੂਲੀ ਬੰਦੇ ਨੂੰ ਕਿਉਂ , ਪਸੰਦ ਕੀਤਾ , ਮੇਰੇ ਅਸੂਲਾਂ ਤੇ ਚੱਲਣਾਂ ਥੋੜਾ ਜਾਹ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ,,
ਨਵਦੀਪ ਨੀਵੀਂ ਪਾਕੇ ਕਹਿੰਦੀ —
ਜੀ ਮੈਂ ਤੋਹਾਡੇ ਅਸੂਲਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਹੀ ਪਸੰਦ ਕੀਤਾ , ਪਰ ਦੱਸਿਆ ਨੀਂ ਗਿਆ ,,
ਰਿੰਕੂ —
ਮੈਂ ਵੀ ਤੁਹਾਡੇ , ਰਹਿਣ ਬੈਣੰ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਦਾਂ , ਅੱਜ ਤੱਕ ਮੈਂ ਜਲਦੀ ਕਿਸੇ ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ਼ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ
ਪਰ ਪਤਾ ਨੀਂ ਕਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰਾ ਮੰਨ ਹੀ ਗੁਲਾਮ ਕਰ ਲਿਆ ,,
ਅਨੂੰ —
ਰਿੰਕੂ ਜੀ ਤੁਸੀਂ ਇਹਨਾਂ ਦਾ ਘਰ ਵੇਖਿਆ ਨਾਂ ,,
ਰਿੰਕੂ —
ਨਵਦੀਪ ਘਰ ਤੋਂ ਯਾਦ ਆਇਆ , ਤੇਰੇ ਮੰਮੀ -ਪਾਪਾ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਸਹਿਮਤ ਹੈ , ਕਿਉਂ ਕੀ ਮੈਂ ਹਰ ਗੱਲ
ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਰਜ਼ਾਮੰਦੀ ਨਾਲ ਕਰਦਾਂ , ਕੀਤੇ ਜੋ ਤੂੰ ਸੋਚ ਰੱਖਿਆ , ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਨਜੂਰ ਨਾਂ ਹੋਵੇ ,,
ਨਵਦੀਪ –
ਨਹੀਂ ਜੀ ਓਹ ਇਨਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ,,
ਤੇ ਰਿੰਕੂ ਕੋਲ ਸ਼ਿੰਗਾਰੇ ਦਾ ਫੋਨ ਆਓਂਦਾ , ਰਿੰਕੂ ਫੋਂਨ ਕੰਨ ਨੂੰ ਲਾਉਂਦਾ ਤੇ
ਸ਼ਿੰਗਾਰਾ ਫੋਂਨ ਵਿੱਚ ਕਹਿੰਦਾ —
ਰਿੰਕੂ ਬੇਟੇ ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਵੇਟ ਕਰ ਰਹਿਆਂ , ਤੈਨੂੰ ਵੇਖਣ ਆਇਆ ,,
ਰਿੰਕੂ —
ਮੈਂ ਲੇਟ ਹੋਜੂੰਗਾ ,,
ਤੇ ਰਿੰਕੂ ਫੋਂਨ ਕੱਟ ਦਿੰਦਾ , ਤੇ ਨਵਦੀਪ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ —
ਨਵਦੀਪ ਮੇਰੇ ਘਰੇ ਮੇਰੇ ਰੀਸ਼ਤੇ ਵਾਲੇ ਆਏ ਬੈਠਿਆ , ਪਰ ਮੈਂ ਸਾਫ ਇਨਕਾਰ ਕਰਤਾ, ਕਿਉਂ ਕੀ ਮੈਂ ਵੀ ਦਿਲ ਦੀ ਅਵਾਜ ਨੂੰ ਸਮਜ਼ ਸਕਦਾਂ , ਮੈਂ ਸਿਰਫ ਤਿਨ ਦਿਨ ਵੇਟ ਕਰੂੰਗਾ , ਨਵਦੀਪ ਤੇਰੇ ਪਰੀਵਾਰ ਨੂੰ ਪੁੱਛ ਲਈਂ ,
ਮੈਂ ਸੋਚਦਾਂ , ਆਪਣਾਂ ਮਜਾਕ ਨਾਂ ਬਣ ਜਾਵੇ ,,
ਨਵਦੀਪ ਉਦਾਸ ਜੇ ਮੂੰਹ ਨਾਲ ਕਹਿੰਦੀ —
ਰਿੰਕੂ ਜੀ ਤੂਸੀਂ ਨਾਂ ਮੈਨੂੰ ਪੁਲ ਜਾਇਓ , ਮੈਂ ਬੜੇ ਸੂਪਨੇਂ ਵੇਖੇ ਆ ਕੀਤੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਨਾਂ ਰਹਜਾਣ ,,

        ਨਵਦੀਪ ਉੱਠਦੀਆਂ , ਰਿੰਕੂ ਵੀ ਚੁੱਪ ਜਾਹ ਖੜਾ ਹੂੰਦਾ , ਤੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਵੱਲ ਵੇਖਕੇ ਚਲੇ ਜਾਂਦਿਆ    |

scene.no 55 , ਰਿੰਕੂ ਦਾ ਘਰ , Ext , day
ਏਧਰ ਰਿੰਕੂ ਦੇ ਘਰ ਰੀਤੂ ਦੇ ਮੰਮੀ -ਪਾਪਾ ਹਰਪਾਲ ਬੈਠਾ , ਸ਼ਿੰਗਾਰਾ , ਹਰਨੇਕ , ਗੁਰਮੀਤ , ਵੀ ਬੈਠਿਆ
ਹਰਪਾਲ ਕਹਿੰਦਾ —
ਸ਼ਿੰਗਾਰਾ ਜੀ ਤੁਸੀ ਥੋੜੀ ਦੇਰ ਪਹਿਲਾਂ ਮੁੰਡੇ ਨੂੰ ਫੋਨ ਕੀਤਾ ਸੀ ,,
ਸ਼ਿੰਗਾਰਾ —
ਮੁੰਡਾ ਤਾਂ ਅੱਜ ਨਹੀਂ ਆਹ ਸਕਦਾ ,,
ਰੀਤੂ ਦੀ ਮੰਮੀ —
ਕੋਈ ਗੱਲ ਨਹੀਂ , ਜਿਦੋਂ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਸਾਰਾ ਕੁਛ ਪਸੰਦ ਹੈ ਆਪਾਂ ਹੋਣ ਕੀ ਵੇਖਣਾ , ਆਪਣੇ ਤਾਂ ਗੱਲ
ਜਿਹੜੀ ਕਰਨੀ ਸੀ , ਉਹ ਹੋ ਗਈ ,,
ਸ਼ਿੰਗਾਰਾ —
ਦੇਖੋ ਜੀ ਗੱਲ ਤਾਂ ਹੋਗੀ ਪਰ , ਮੈਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰ ਦਿਓ , ਜੇ ਕੋਈ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਕਮੀ ਰਹ ਗਈ ਤਾਂ ,,
ਹਰਪਾਲ —
ਨਹੀਂ -ਨਹੀਂ ਜੀ ਕੋਈ ਕਮੀ ਨੀ,,
ਸ਼ਿੰਗਾਰਾ —

                   ਲਓ ਫੇਰ ਕਰੋ ਮੂੰਹ ਮੀਠਾ ,ਮੁੰਡਾ ਆਜੇ ਫੇਰ ਮੈਂ  ਵੀ ਮੂੰਹ ਮੀਠਾ ਕਰਨ ਆਓਨਾ ,,
                                                  ਹਰਨੇਕ  --
                     ਅਸੀਂ ਤਾਂ ਕਰਮਾਂ ਆਲਿਆਂ , ਸਾਡੀ ਤਾਂ ਘਰੇ ਬੈਠੇ ਹੀ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰੀ ਬਣ ਗਈ ,,
                                               ਰੀਤੂ ਦੀ ਮੰਮੀ --
               ਜੀ ਅਸੀਂ  ਨੀਂ  ਬਣਾਈ ਏ ਤਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਨੇਂ ਬਣਾਈ ਆ  ,,

scene.no. 56 , ਨਵਦੀਪ ਦਾ ਘਰ , Int , day
ਨਵਦੀਪ ਬੜੀ ਹੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ , ਅੰਦਰ ਵੜਦੀਆ , ਅੰਦਰ ਜਗਤਾਰ ਬੈਠਾ ਹੈ , ਨਵਦੀਪ ਜਾਕੇ ਖੁਸ਼ – ਖੁਸ਼
ਕੋਲ ਬੈਠਦੀਆ ,
ਜਗਤਾਰ ਵੇਖ ਕੇ ਕਹਿੰਦਾ —
ਅੱਜ ਕਿਵੇਂ ਮੇਰਾ , ਸ਼ੇਰ ਅਇਨਾ ਖੁਸ਼ ਕਿਵੇਂ ਆਂ ,,
ਨਵਦੀਪ —
ਜੀ ਪਾਪਾ ਅੱਜ ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਆਂ ,,
ਜਗਤਾਰ —
ਪਰ ਗੱਲ ਕੀ ਹੈ ,,
ਨਵਦੀਪ —
ਪਾਪਾ ਮੈਂ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਹੀ ਰਹਿਣਾ ਹੈ , ਖੁਸ਼ੀ ਏ ਹੈ , ਮੈਂ ਜਿਹੜੇ ਕੰਮ ਵਾਸਤੇ ਪੰਜਾਬ ਆਈ ਸੀ ਉਹ ਵੀ ਹੋ ਗਿਆ ,,
ਜਗਤਾਰ —
ਉਹ ਬੱਲੇ -ਬੱਲੇ ,ਮੈਂ ਤਾਂ ਆਪ ਏਹੀ ਸੋਚਦਾ ਸੀ ,ਪਰ ਮੈਂ ਸੋਚਦਾ ਸੀ ਵੀ ਕੀਤੇ ਨਵਦੀਪ ਮਨਾ ਨਾਂ ਕਰਦੇ , ਮੈਂ ਅੱਜ ਹੀ
ਤੇਰੇ ਜਸਵੰਤ ਅੰਕਲ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦਾਂ ,,
ਨਵਦੀਪ —
ਨਹੀਂ ਪਾਪਾ ਮੈਂ , ਮੇਰੀ ਪਸੰਦ ਦੇਖ ਲਈ ਆ ,,
ਜਗਤਾਰ ਸੁਣਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੂੰਦਾ , ਰਾਣੀ ਵੀ ਓਹਨਾ ਕੋਲ ਆਕੇ ਕਹਿੰਦੀ —
ਕਿਵੇਂ ਪਿਓ ਧੀ ,ਹੱਸੀ ਜਾਨਿਆਂ ,,
ਜਗਤਾਰ —
ਬਈ ਨਵਦੀਪ ਤਾਂ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਹੀ , ਸ਼ਾਦੀ ਕਰਨਾ ਚਾਓਂਦੀ ਆ ,,
ਰਾਣੀ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਕਹਿੰਦੀ —
ਪਰ ਮੈਂ ਏਥੇ ਵਿਆਹ ਹੀ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ , ਸਮੰਜ ਗਏ ਨਾਂ ! ਆਵਦੀ ਹੀ ਮਰਜੀ ਬਸ ,,
ਜਗਤਾਰ ਵੀ ਤੇਜ ਅਵਾਜ ਨਾਲ ਕਹਿੰਦਾ —
ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਲਾਹ, ਮੈਂ ਹਰੇਕ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਤੇਰਾ ਸਾਥ ਦਿੰਦਾ ਰਿਆ , ਪਰ ਏਹੇ ਕੰਮ ਮੈਂ ਆਵਦੀ ਮਰਜੀ ਨਾਲ ਕਰੂੰਗਾ ,,
ਨਵਦੀਪ ਖਾਮੋਸ਼ ਜੇ ਖੜੀ ਆ ,
ਮੰਮੀ ਵੀ ਖਾਮੋਸ਼ ਜੇ ਹੋਕੇ ਕਹਿੰਦੀ —
ਪਰ ਮੈਂ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਕਰੂੰਗੀ ,,
ਨਵਦੀਪ ਰੋਂਦੀ ਜੀ ਕਹਿੰਦੀ —
ਮੰਮੀ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੀ ਮਾਂ , ਹੋਕੇ ਵੀ ਮੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ , ਕੀ ਹੋਇਆ ਜੇ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਹੈ ਤਾਂ , ਉਹ ਅਜਕਲ ਦੇ ਹਰੇਕ ਮੁੰਡੇ ਨਾਲੋਂ ਅਲਗ ਹੈ ,,
ਰਾਣੀ —
ਅੱਛਾ – ਅੱਛਾ ਮੁੰਡਾ ਵੀ ਵੇਖ ਲਿਆ , ਤੇ ਓਵੀ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ , ਪਰ ਮੈਂ ਘਰ , ਬਾਰ ਵੇਖਣਾ ਫੇਰ ਵੇਖਾਂਗੇ ,,
ਤੇ ਨਵਦੀਪ ਦੀ ਮੰਮੀ ਅੰਦਰ ਚਲੀ ਜਾਂਦੀਆ , ਤੇ ਪਿਓ – ਧੀ ਬੜੇ ਖੁਸ਼ ਹੈ
ਨਵਦੀਪ ਕਹਿੰਦੀ —
ਪਾਪਾ ਮੈਂ ਗੱਲ ਕਰਵਾਵਾਂ ,,
ਜਗਤਾਰ ਨਵਦੀਪ ਦੇ ਸਿਰ ਤੇ ਹੱਥ ਮਾਰਕੇ ਕਹਿੰਦਾ —
ਪੁੱਤਰ ਮੈਂ ਤਾਂ ਓਵੇਂ ਹੀ ,ਕਰਨਾ ਜੀਵੇਂ ਤੈਨੂੰ ਚੰਗਾ ਲਗੇ ,ਪਰ ਬੇਟਾ ਤੂੰ ਕੀਤੇ ਫੈਸਲਾ ਜਲਦ ਬਾਜੀ ਵਿੱਚ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ , ਸੋੱਚਲਾ ,,
ਨਵਦੀਪ —
ਨਹੀਂ ਪਾਪਾ ! ,ਮੈਂ ਸੋਚ ਲਿਆ ,,
ਜਗਤਾਰ —
ਅੱਛਾ ਲਿਆ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਕਰਵਾ ,ਫੈਮਲੀ ਨਾਲ ,,

                                             ਫੇਰ ਨਵਦੀਪ ਰਿੰਕੂ ਨੂੰ ਫੋਨ ਕਰਦੀਆ



  scene .no .57  ,ਰਿੰਕੂ ਦਾ ਘਰ ,  Ext , evening ,
 ਰਿੰਕੂ ਆਵਦੇ ਘਰ ਵੜਦਾ , ਤੇ  ਫੋਨ ਵੱਜ ਰਿਆ , ਉਤਰ ਕੇ ਫੋਂਨ ਜੇਬ ਵਿੱਚੋਂ ਕੱਡ ਕੇ ਕੰਨ ਨੂੰ ਲਾਉਂਦਾ  ,
                                                     ਤੇ ਰਿੰਕੂ ਕਹਿੰਦਾ   --
                                                       ਹੈਲੋ !ਹਾਂਜੀ  ,,
                                                      ਨਵਦੀਪ  ਫੋਨ  ਤੇ --
              ਰਿੰਕੂ ਜੀ ! ਮੈਂ ਨਵਦੀਪ , ਮੇਰੇ ਪਾਪਾ , ਤੇਰੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨਾ ਚਾਓਂਦੇ  ਆ  ,,
                                                     ਰਿੰਕੂ --
            ਕਮਾਲ ਹੈ ,  ਬਈ ਤੂੰ ਤਾਂ ਬੜਾ ਤੇਜ ਕੰਮ ਕੀਤਾ , ਤੇਰੇ ਪਾਪਾ ਮੰਨ ਗਏ ,,
                                                      ਨਵਦੀਪ --
                                                       ਜੀ ਹਾਂ ,,
                                                         ਰਿੰਕੂ --
                                       ਚਲ ਠੀਕ ! ਮੈਂ ਫੋਨ ਕਰਦਾਂ ,,
                 ਰਿੰਕੂ ਅੰਦਰ ਨੂੰ ਜਾਹ ਰਿਆ , ਤੇ  ਸਾਮਣੇ  ਸ਼ਿੰਗਾਰਾ , ਹਰਨੇਕ       , ਬੈਠਿਆ  ਰਿੰਕੂ ਦੀ ਮੰਮੀ ਸਬਜ਼ੀ ਕੱਟ 
              ਰਹੀ ਆ,
                                            ਸ਼ਿੰਗਾਰਾ ਵੇਖ ਕੇ ਕਹਿੰਦਾ --
            ਆਹ ਗਿਆ , ਹੋਣ ! ਪਹਿਲਾਂ ਨਹੀਂ ਆਹ ਸਕਦਾ ਸੀ , ਅਗਲੇ ਤੇਰਾ ਵਿਆ  ਪੱਕਾ ਕਰ ਗਏ ,,
                                            ਰਿੰਕੂ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਕਹਿੰਦਾ --
                                                ਮੈਂ ਨੀ ਕਰਵਾਉਣਾ , ਦਾਦੇ  ਦਾ ਕਰਦੋ ,,
                                                    ਸ਼ਿੰਗਾਰਾ --
               ਏਹੇ ਬੜਾ  18   ਸਾਲ ਦਾ ਜਵਾਨ ਭਾਲ ਲਿਆ , ਮੇਰੇ  ਵਾਰੀ ਤੇਰੇ  ਕੀ ਠੂੰਹਾ ਲੜਦਾ ,,
                                            ਗੁਰਮੀਤ  ਕੰਮਰੇ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਆਓਂਦੀ ਹੋਈ ਕਹਿੰਦੀ --
                                 ਮੈਂ ਵੇਲਣਾ ਮਾਰੂੰ , ਹਾਲੇ ਮੈਂ ਮਰੀ ਨੀਂ ,,
                                                   ਰਿੰਕੂ ---
  ਆਵਦਾ   ਬਾਦ ਵਿੱਚ ਸਲਟ ਲਿਓ , ਪਹਿਲਾਂ ਮੇਰੀ ਸੁਣਲੋ !  ਜੇ ਮੇਰਾ ਵਿਆਹ  ਕਰਨਾਂ ਤਾਂ , ਮੇਰੇ ਸਾਉਰੇ  ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰੋ ,,

                                     ਸ਼ਿੰਗਾਰ ,ਖੜਾ ਹੋਕੇ ਕਹਿੰਦਾ --
           ਤੇ ਜਿਹੜਾ ਪਹਿਲਾਂ ਆਕੇ ਗਿਆ , ਓਵੀ ਤਾਂ ਸਾਓਰਾ  ਹੀ  ਹੈ , ਕੋਈ ਰਵੜ ਦਾ ਗੁੱਡਾ  ਸੀ ,,
                                                           ਰਿੰਕੂ --
                        ਯਾਰ ਮੈਂ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਕਹਤਾ  ਨਾਂ  ਮੈਂ ਨੀਂ ਕਰਨਾਂ !      ਆਹ ਫੋਨ ਮਿਲ ਗਿਆ ਗੱਲ ਕਰੋ ,,
   ਰਿੰਕੂ ਸ਼ਿੰਗਾਰੇ ਦੇ ਕੰਨ ਨੂੰ ਫੋਨ ਲਾਹ ਦਿੰਦਾ , ਜਗਤਾਰ ਹੈਲੋ - ਹੈਲੋ  ਕਰ ਰਿਆ  ਰਿੰਕੂ  ਸ਼ਿੰਗਾਰੇ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ --
                                        ਬੋਲੋ ਕੁਛ , ਅਗੇ ਬੋਲ ਰਹਿ ਆ ,,
                                    ਸ਼ਿੰਗਾਰ ਬੜਾ ਹੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਕਹਿੰਦਾ --
                                         ਹਾਂਜੀ ਕੌਣ ਬੋਲ ਰਹਿਓਂ   ,,
                          ਜਗਤਾਰ ਆਵਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਪਿੰਡ ਦਾ ਨਾਮ ਦੱਸਕੇ  ਕਹਿੰਦਾ --
                 ਮੈਂ ਜਗਤਾਰ ਬੋਲ ਰਿਆਂ ,ਅਵਾਜ ਜਾਣੀ ਪਹਿਚਾਣੀ ਜੀ ਲੱਗ ਰਹੀ ਆ,ਆਵਦੇ ਵਾਰੇ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ ਜੀ ,,
                                       ਸ਼ਿੰਗਾਰਾ ਇੱਕ ਦੰਮ ਖੁਸ਼ ਜਾਹ ਹੋਕੇ ਕਹਿੰਦਾ-
                                            ਉਹ ਜਗਤਾਰ ਕੈਨੇਡਾ ਵਾਲਾ ਤਾਂ ਨੀਂ ਕੀਤੇ , ਮੈਂ ਸ਼ਿੰਗਾਰਾ ਬੋਲ ਰਿਆਂ ,,
                                                                          ਜਗਤਾਰ --
                                      ਸ਼ਿੰਗਾਰਾ  , ਬਦਮਾਸ਼ ਤਾਂ ਨੀਂ ਬੋਲ ਰਿਆ ,,
                                                                     ਸ਼ਿੰਗਾਰਾ --

ਯਾਰ ਮੈਂ ਤਾ ਇੱਕ ਹੀ ਬਦਮਾਸ਼ੀ ਕੀਤੀ ਸੀ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਹਾਲੇ ਤੱਕ ਪੱਕਾ ਕਰ ਰੱਖਿਆ ! ਹੋਰ ਜਗਤਾਰਿਆ ਕਦੋਂ ਆਇਆ ਤੂੰ , ਯਾਰ ਤੂੰ ਤਾਂ ਸਾਨੂੰ ਭੁੱਲ ਹੀ ਗਿਆ ,ਯਾਰ ,,
ਜਗਤਾਰ —
ਛੱਡ ਯਾਰ ਸਾਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ,ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਘਰ ਆਓ , ਕਮਾਲ ਹੈ ,ਆਪਣੀ ਤਾਂ ਕਿਸਮਤ ਚੰਗੀ ਹੈ ਜਿਹੜਾ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਹੀ ਆਪਣੀ ਦੋਸਤੀ ਨੂੰ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰੀ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਰਹਿਆ ,,
ਸ਼ਿੰਗਾਰਾ —
ਯਾਰ ਮੈਂ ! ਸਮੰਜਿਆ ਨੀ ,,
ਜਗਤਾਰ —
ਤੂੰ ਸਬ ਸੰਮਜ ਜਾਵੇਂਗਾ , ਰਿੰਕੂ ਨੂੰ ਘਰ ਦਾ ਪਤਾ ਹੈ , ਤੁਸੀਂ ਬੱਸ ਜਲਦੀ ਮੇਰੇ ਘਰ ਆਓ ,,
ਸ਼ਿੰਗਾਰ —
ਚਲ ਠੀਕ ਅਸੀਂ ਆਹ ਗਏ ਸਮੰਜਲਾ ,,
ਸ਼ਿੰਗਾਰਾ ਫੋਨ ਕਟ ਕੇ ਰਿੰਕੂ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ —
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਜੁੱਤੀ ਮਾਰਨੀਆਂ , ਏਹੇ ਤਾਂ ਮੇਰਾ ਦੋਸਤ ਜਗਤਾਰ ਹੈ , ਤੂੰ ਕੀ ਬਕਵਾਸ ਕਰਦਾ ਸੀ , ਚਲ ਹੋਣ ਗੱਡੀ ਤੇ ਕਪੜਾ ਮਾਰ ਚਲੀਏ , ਸ਼ਾਂਮ ਦੀ ਰੋਟੀ ਜਗਤਾਰ ਦੇ ਘਰ ਹੀ ਆ ,,

57 views

Share on

Share on whatsapp
WhatsApp
Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn
Share on email
Email
Share on print
Print
Share on skype
Skype
mandeep-singh

mandeep-singh

मैं एक फिल्म राइटर हूं एक प्रोफेशनल राइटर बनने का संघर्ष कर रहा हूं और एक दिन बन कर ही रहूंगा मैंने 10th क्लास पास की है और आगे पढ़ने के लिए स्कूल में ना जा सका कोई मजबूरी थी जिसके कारण मजबूरी आपको कहां-कहां बताऊं और हमारा पढ़ने का टाइम शाम को 9:00 बजे से रात को 1:00 बजे तक क्योंकि दिन में हम किसी और काम में बिजी होते हैं राइटिंग के शौक ने आज हमें हमारी मंजिल तक पहुंचा दिया जिस तक हमने पहुंचना था I am a film writer, I am struggling to become a professional writer and I will remain one day, I have passed 10th class and there was no compulsion to go to school to study further, due to which the compulsion can tell you where and our Reading time from 9:00 in the evening to 1:00 in the night because we are busy with some other work in the day. The hobby of writing has brought us to our destination, which we had to reach.

Leave a Reply

ग़ज़ल – ए – गुमनाम-डॉ.सचितानंद-चौधरी

ग़ज़ल-21 मेरी ग़ज़लों की साज़ हो , नाज़ हो तुम मेरी साँस हो तुम , मेरी आवाज़ हो तुम मेरे वक़्त के आइने में ज़रा

Read More »

बड़ो का आशीर्वाद बना रहे-मानस-शर्मा

मैंने अपने बड़े लोगो का सम्मान करते हुए, हमेशा आशीर्वाद के लिए अपना सिर झुकाया है। इस लिए मुझे लोगो की शक्ल तो धुँधली ही

Read More »

Join Us on WhatsApp